Admin
جانبازى که ٣٣ سال نخوابیده است!!!
نظر دهید ۳۰ خرداد ۱۳۹۵

جانبازی که ۳۳سال نخوابیده است
در روستای «قرقی» مشهد مردی زندگی می‌کند که ۳۳ سال است چشمانش رنگ خواب را ندیده است. رجب رشیدی‌نسب، جانباز ۲۵ درصد، سال ۶۱ در شانزده سالگی عازم جنگ می‌شود و بر اثر اصابت ترکش به سرش، رگ خواب خود را از دست می‌دهد و دیگر نمی‌تواند خواب را در چشمانش احساس کند.
صراط: خیلی سخت و دردآور است که همه خواب باشند و ما نتوانیم حتی پلک روی هم بگذاریم، مجبوریم با مطالعه و یا تلویزیون نگاه کردن خود را خسته کنیم تا خواب به چشمانمان بیاید اما اگر این بی خوابی ‌فقط یکی دو شب ادامه پیدا کند، قطعاً تمام تمرکزمان را برای انجام کارهای روزمره از دست خواهیم داد چه برسد به اینکه هیچ وقت خواب به چشمانمان نیاید.

‌در گوشه‌ای از همین حوالی شهر مشهد در روستای «قرقی» مردی زندگی می‌کند که ۳۳ سال است چشمانش رنگ خواب را ندیده‌اند، تصورش برایم سخت بود، چرا که این دفعه با جانبازی روبه رو می‌شدم که برای دفاع از ارزش‌های اسلام و انقلاب نه دست و پایش نه چهره ظاهری‌اش بلکه رگ خوابش را می‌دهد تا ما امروز آرامش را احساس کنیم هر چند او دیگر آرامشی ندارد. سال‌ها است جنگ تمام شده ‌و او رگ خوابش را در سنگر جا گذاشته است اما هیچ کجای دنیا رگ خواب مصنوعی و پیوندی وجود ندارد…

وقتی به سمت منزل این جانباز گرانقدر در حرکت بودیم در طول مسیر بارها با تابلوی حوزه استحفاظی وزارت راه و شهرسازی روبه رو شدیم، جاده بسیار تاریک است، به روستای قرقی رسیدیم کوچه‌های خاکی و در هم، منطقه فضای تردید را در ذهنمان بیشتر می‌کرد که آیا جانبازی که از آرامش خود به خاطر ما گذشته ‌واقعا در این روستا زندگی می‌کند اما با دیدن «رجب رشیدی» نسب تمام شک و تردیدهای ما به یقین تبدیل شد.

رجب رشیدی نسب به گرمی از حضور ما استقبال کرد و ما را به منزلش دعوت کرد؛ خانه‌ای کوچک و ساده همانند دل صاف و بی ریای صاحب خانه آن …

رجب رشیدی نسب جانباز ۲۵ درصد، متولد ۱۳۴۴ شهرستان فریمان، روستای گلستان که سال ۶۱ در سن ۱۶ سالگی عازم جنگ می‌شود و بر اثر اصابت ترکش به سرش، رگ خواب خود را از دست می‌دهد و دیگر نمی‌تواند خواب را در چشمانش احساس کند.

جانبازی که ۳۳سال نخوابیده است+عکس

متن گفت‌وگو ‌با این جانباز سرافراز هشت سال دفاع مقدس را در ادامه می‌خوانید:

رجب رشیدی با اشاره به نخستین روزهایی که عازم جنگ می‌شود می‌گوید: ۷ مهر سال ۶۱ عازم جبهه شدم، آن زمان ۱۷ سال بیشتر نداشتم که به پادگانی در منطقه ظفر ۵ کیلومتری ایلام منتقل شدیم و از آنجا به منطقه کله قندی و تپه‌هایی دور افتاده رفتیم، در سر پل ذهاب تپه‌ای بود، ۲ تا ۳کیلومتر تپه را طی کردیم ساعت حدود ۳ و نیم صبح بود که وارد یک سنگر عراقی شدم، هوا خیلی تاریک بود نزدیک سنگر یک جنازه عراقی نیز افتاده بود، ترس وجودم را فرا گرفت فهمیدم که عراقی‌ها توپ و تانک دارند در حالی که ما سلاح سنگینی که با خود حمل می‌کردیم «آر پی جی» بود.

هفت روز بیهوش بودم

رمز عملیات ما «یا زهرا» بود؛ هوا که روشن شد رمز را با صدای بلند اعلام کردم تا نیروهای خودی متوجه حضور من شوند، به سمت نیروهای خودی که برگشتم بچه‌ها نزدیک ۵۰ عراقی را اسیر کرده بودند و از روبه رو عراقی‌ها مثل باران به سمت ما تیر اندازی می‌کردند، من یک کلاه آهنی بر سر داشتم که ترکش خوردم، در سرم احساس سوختگی داشتم یکی از همرزمانم به نام جواد قائنی دست مرا گرفت و تا آمبولانس ارتفاع ۴کیلومتری تپه را رفتیم و بعد از یک ساعت بیهوش شدم.

وقتی به هوش آمدم متوجه شدم ۷ روز در بیمارستان سبزواری اصفهان بیهوش بودم تا آنجا که به یاد دارم جزو اولین کسانی بودم که در نخستین لحظات عملیات مسلم بن عقیل مجروح شدم و با آمبولانس از منطقه به عقب عازم شدم.

وی اظهار کرد: سال ۶۶ سه ماه در منطقه سومار غرب کشور به جبهه رفتم اما چون حال خوبی نداشتم و تحت درمان بودم نتوانستم ادامه دهم و به مشهد برگشتم البته از سال ۶۳ تا ۶۵ برای خدمت سربازی عازم باختران شدم گفتند شما به دلیل تحت درمان بودن معاف هستی اما باید ۶ ماه در باختران خدمت کنی تا کارت معافیت صادر شود اما من ۲۵ ماه سربازی‌ام را تمام کردم و بعد از اتمام سربازی کارت معافیتم به دستم رسید.

با تاریکی شب، سردردهایم شروع می‌شود

رشیدی نسب می‌افزاید: دو پسر و سه دختر دارم و ۸ سال است که از فریمان به مشهد آمده‌ایم به امید این ‌که شرایط زندگیمان کمی تغییر کند اما چون پول زیادی نداشتیم نتوانستیم در مشهد خانه بگیریم به همین دلیل به ناچار در حاشیه شهر مشهد و روستای قرقی خانه خریدیم که متاسفانه هیچگونه امکاناتی ندارد نه درمانگاه دارد، نه داروخانه و اتوبوس و این مشکلات کمی زندگی را سخت کرده است.

وی می‌گوید: سال‌های اول بیدار خوابی برایم سخت نبود اما کم کم بدنم

دیدگاه ها بدون دیدگاه

دیدگاهی برای این مطلب ارسال نشده است.

پاسخ دهید

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.