Admin
آزیتا حاجیان در سریال کیمیا + تصاویر داغ
, نظر دهید ۵ آذر ۱۳۹۴

گفتگو با آزیتا حاجیان درباره سریال کیمیا
آزیتا حاجیان می گوید قبل از بازی در هر نقش، شجره نامه ای از آن تهیه می کند که ممکن است حتی در متن هم به آن اشاره نشده باشد. او یکی از انتخاب های اول نقش مهری در سریال «کیمیا» بود. انتخابی که بعدها به همراه مهراوه، دخترش، یکی از مضامین اصلی سریال یعنی ارتباط مادر و دختری در کار شکل گرفت.

نقش مادر در سریال «کیمیا» یکی از شخصیت های مهم و چالش برانگیز است که در راس خانواده پارسا قرار دارد. در عین حال، مادر همیشه تنها کسی است که برخلاف دیگر آدم ها، جوهره اصلی اش که همان عطوفت، مهربانی و ایثارگری است، تغییر پیدا نمی کند و تنها ممکن است نوع تفکراتش نسبت به مادران دوره های دیگر متفاوت باشد. آیا تفکر و اندیشه مهری نسبت به آدم ها و اتفاقات پیرامونش، همان چیزی است که مادران آن دوره از خود نشان می دادند؟ به نظرتان برخی از رفتارهای مهری با فرزندان، شبیه مادران امروز جامعه نیست؟

مهری همان قدر با مادران امروز تفاوت دارد که شرایط اجتماعی، سیاسی و اخلاقی اش تفاوت دارد؛ به همان میزانی که او نسبت به کیمیا و شخصیتش در دوره جوانی و نوجوانی اش- احترام و ارزش قائل شده. اما این دوره و نسلی که شما به آن اشاره می کنی، باید بررسی کنی و ببینی که آیا نسبت به بچه های آن دوره احترام و ارزش گذاشتند و حالا که مادر می شوند، همان انتظارات را از او دارند.
بگذارید منظورم را دقیق تر بگویم، چون ما همیشه در اغلب سریال ها می دیدیم که مادران آن دوران به دلیل جنبه پدرسالاری بودن خانواده ها، به شکل دیکتاتوری و کاملا مستبد با دختران خود در همه مسائل، چه در زمینه تحصیل و چه در ازدواج و… رفتار می کنند، کمی برایمان تازگی داشت که مادری را در این سریال ببینیم که در آن دوران زندگی می کند، اما هم چنان به نظر فرزندان خود احترام می گذارد و پا به پای آن ها عمل می کند و همراهشان است.

چه کسی می گوید که مادرهای آن دوره مستبد بودند؟! نمی دانم مادران این دوره چقدر مستبد هستند، من جزو این دسته از مادرها نیستم، ولی این یک بررسی جامعه شناختی ای می خواهد که شما اول باید ببینید آیا مادران امروز مستبد هستند؟ آیا…

فکر نمی کنم، چون الان بیشتر فرزندسالاری مرسوم شده و این در همه اقشار جامعه دیده می شود…

من هم فکر نمی کنم. مادران اگر آدم های روشن فکر باشند و یک ذره به نسل نویی که در خانواده پرورش می دهند، نزدیک تر باشند، با او هم ذات پنداری کنند و به خودشان زحمت بدهند که نسل نو و جوانشان را درک کنند و به مسائل جدی و دغدغه هایشان توجه کنند، قطعا مادران دیکتاتوری نخواهند بود.

بیشتر اتفاقاتی که در داستان و برای خانواده پارسا می افتد، مادر از قبل پیش بینی می کند و با آن ها در میان می گذارد تا مواظب باشند. اما ما با این حال، همگی، چه پدر و چه کیمیا برخلاف خواسته های مادر عمل می کنند. این ها نتیجه آزادی عملی است که مادر در اختیار همسرش و کیمیا گذاشته یا سرکشی آن ها؟

مادر به دلیل تجربیات، حساسیت و مشاهداتی که از جامعه دارد، به خانواده اش گوشزد می کند، اما اعمال نظر قطعی یا تحکم نمی کند. دیکتاتوری عمل نمی کند. در کنار بچه هایش می ایستد تا آن ها به سمت راهی که خودشان انتخاب کردند، بروند. می ایستد تا اگر خطری بچه هایش را تهدید کرد، یه جوری سپر بلای آن ها شود. بارها به شوهرش گوشزد می کند، اما اعمال نظر صددرصد نمی کند. چون شوهر آزادی عمل دارد و مادر هم موظف است که احساس خطرها را اعلام کند.
چرا مهری خودش را سپر بالا و فدای دخترش می کند؟ وقتی کیمیا قدرت این را پیدا کرده تا در برابر جناح های مختلف سیاسی بایستد، احتمالا از پس این موقعیت هم بر می آید. البته این مشکل فیلمنامه ای است بیشتر و به نظر می رسد چرایی و علت نبود پدر و مادر در خانواده به شکل هم زمان، کمی بی اساس شکل گرفته است!

مهری معتقد است که نسل جوان باید بماند و تغییراتی را در دنیا ایجاد کند. البته بیشتر به دلیل حس مادرانه اش ترجیح می دهد که به جای دخترش خودش را از بین برود. از طرفی هم ممکن است شرایط او (برای این که بتواند از محاکمه گریزی داشته باشد) نسبت به یک دختر نوجوان ۱۷-۱۸ ساله بهتر باشد.

اما شرایط مهری هم به دلیل موقعیتی که در آن قرار دارد، بغرنج و بحرانی تر از شرایط کیمیاست. مادری کردن و نگه داری از یک نوزاد چند ماهه و هم چنین کیمیا و کیوان در شرایطی که پدرشان حضور ندارند، چندان مساعد و خوشایند نیست؟!

شما وقتی مبارزه سیاسی یا اجتماعی می کنی، برایت کف نمی زنند که! می گیرندت، می کشندت، می اندازندت زندان و… برای همین مردم کیمیا را دوست دارند. کیمیا همان طور

مطالب مرتبط
دیدگاه ها بدون دیدگاه

دیدگاهی برای این مطلب ارسال نشده است.

پاسخ دهید

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.