Admin
جنگنده های ایرانی
, نظر دهید ۱۹ بهمن ۱۳۹۵

پس از پیروزی انقلاب اسلامی نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران با همکاری وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح مبادرت به طراحی و هواپیماهای جنگی نموده است.

به گزارش  خبرنگار  دفاعی امنیتی  گروه سیاسی باشگاه خبرنگاران جوان؛ نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران در دهه های اخیر قدرت بازدارندگی و اقتدار خود را در آسمان نشان داده است.

“نهاجا” با داشتن خلبان های مجرب برای پرواز و شجاعت و ایمان و ایثار در صحنه نبرد موفقیت های انبوهی را در دوران دفاع مقدس و پس از آن رقم زده است.

اما نیروی هوایی قبل و بعد از پیروزی انقلاب تفاوت هایی با یکدیگر داشتند. در حقیقت در زمان رژیم طاغوت اصل بر خرید ادوات و تجهیزات و عدم بهره برداری از توان بومی برای تولید تجهیزات نظامی بوده است. نیروی هوایی در زمان رژیم شاهنشاهی با دستور شخص “محمد رضا پهلوی” خرید صرف تجهیزات نظامی را دنبال می کرد. هرچند در آن زمان در بین فرماندهان ارتش تفکر تکیه بر قدرت داخلی وجود داشت ؛ اما حضور صرف “محمد رضا پهلوی” مشکلات زیادی را در زمینه تکیه بر توان بومی ایجاد شده بود.

**مستشاران انبوه نظامی در زمان طاغوت و تکیه بر توان داخلی پس از پیروزی انقلاب اسلامی

یکی از نکاتی که در زمان رژیم شاهنشاهی به چشم می خورد اینکه این رژیم از توان و منابع نفتی برای پرداخت حقوق ده ها هزار مستشار نظامی آمریکایی در کشور استفاده می کرد. برنامه‌های نظامی شاه باعث  شد  تا هزینه های نظامی ایران به ناگاه سیر صعودی پیش گیرد. بودجه نظامی کشور بسیار بالا رفته بود و پیش خریده های شاه ، فروشندگان را هم به تعجب وا می داشت .

خرید تجهیزات توسط رژیم شاهنشاهی نیازمند آموزش فنی نیروها و آشنایی و بهره گیری بهینه از این تسلیحات بود ، لذا شمار زیادی از متخصصان ، تکنسین ها ، مستشاران نظامی و فروشندگان تسلیحاتی به ایران گسیل می شدند و افسرانی از ایران به کشورهای خارجی فرستاده می شد . در اواسط سال ۱۹۷۷ ده ها هزار مستشار آمریکایی در ایران به سر می بردند که این تعداد در سال ۱۹۷۸ به ۴۵ هزار نفر رسید .

حضور این افراد موجب شد  که آمریکایی ها حق هرگونه ابتکار و خلاقیت را از نیروهای داخلی سلب کرده و اداره امور ارتش را راسا بر عهده گیرد .از لحاظ صنایع دفاعی آنچه قبل از انقلاب تولید می شد ، صرفا تولید سلاحها و مهمات سبک بود که نهایتا تا قبل از پیروزی انقلاب اسلامی تنها اسله های ضد نفر سبک ساخته می شد.

اما پس از پیروزی انقلاب اسلامی ؛ نهاجا و سایر نهادهای نظامی جمهوری اسلامی ایران در زمینه ساخت انواع تجهیزات نظامی گام های مهمی را برداشتند و در این زمینه می توان به “بمب قاصد” ، ،” یاسر”، “عصر۶۷″، “قدر”، “پروژه سحاب”، “موشک های قائم”، “قادر”، “نصر”، “فکور” و … اشاره کرد.

**عدم تولید تجهیزات نظامی در رژیم شاهنشاه و پیشرفت های نهاجا و وزارت دفاع در زمینه طراحی و تولید جنگنده های بومی

در دوران پهلوی ؛ “محمد رضا شاه” به دنبال خرید صرف تجهیزات نظامی از غرب و شرق بود. در این زمینه خرید جنگنده “اف-۱۴” در دستور کار بود و رژیم طاغوت هیچگاه به فکر ساخت ادوات نظامی بومی نبود.

در حقیقت پس از پیروزی انقلاب اسلامی و به خصوص در یک دهه اخیر ؛ نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران با همکاری وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح مبادرت به ساخت و تولید جنگنده نموده است.

طراحی و ساخت جنگنده “صاعقه” و “آذرخش” نشان دهنده قدرت بومی تولید جنگ افزارهای پیشرفته در نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران و وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح است.

جنگنده بمب‌افکن “صاعقه”در شهریور ۸۵ با پرواز موفق در رزمایش “ضربت ذوالفقار” رسما به ناوگان هوایی ارتش پیوست و در رژه هفته دفاع مقدس سال ۱۳۸۶ از آن رونمایی شد.”جنگنده صاعقه”، دو سکان عمودی دارد.

پیش نمونه‌های طراحی جنگنده “صاعقه” در دانشگاه هوایی “شهید ستاری” انجام شد و این گونه عنوان شده که جنگنده صاعقه مدل دیگری از “آذرخش”  است. جنگنده صاعقه با طول بیش از ۱۴ و پهنای بال بالغ بر ۸ متر،  ارتفاع ۴٫۲۰ متر و دارای سرعت بیش از ۲ ماخ است.

شعاع عملیاتی این جنگنده ۳۰۰ مایل، برد ترابری آن ۱۴۹۰ مایل (۲هزار و ۷۵۹ کیلومتر) است و می‌تواند انواع  “موشک‌های سطح به سطح هواپایه” و “بمب‌های هوشمند”  را حمل و  شلیک کند.
اشتراک گزاری:

مطالب مرتبط
دیدگاه ها بدون دیدگاه

دیدگاهی برای این مطلب ارسال نشده است.

پاسخ دهید

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.